Bez tytułu

Inauguracje roku akademickiego

Inauguracja roku akademickiego to wyjątkowe wydarzenie na każdej uczelni – jest okazją do uroczystego powitania wykładowców i studentów, zaprezentowania im najbliższych planów i rozbudzenia entuzjazmu do nauki.

Chór Camerata Varsovia z przyjemnością włączy się w inaugurację na Państwa uczelni. Energicznie zaintonujemy Hymn Polski, radośnie zaśpiewamy studencką pieśń Gaudeamus igitur, z pietyzmem wykonamy Gaude Mater Polonia. Mamy w repertuarze i inne stosowne do okazji utwory, które chętnie dołączymy do programu, jeśli wyrażą Państwo takie życzenie.

Chór Camerata Varsovia może się pochwalić wielokrotnym udziałem w inauguracji roku akademickiego na wydziałach Zarządzania i Inżynierii Produkcji Politechniki Warszawskiej oraz w Wyższej Szkole Przymierza Rodzin.

Cena: 1500-2000 zł brutto

 

Oto krótka charakterystyka proponowanych pieśni:

Gaudeamus igitur (łac. Radujmy się więc) – studencka pieśń hymniczna śpiewana, pierwotnie prawdopodobnie wykonywana podczas nieoficjalnych spotkań studenckich, dziś obowiązkowy program oficjalnych uroczystości akademickich.

Powstała w XIII lub XIV stuleciu, w środowisku uniwersytetu w Heidelbergu lub Sorbony. Źródła podają, że była to pieśń pohulankowa wagantów, wśród których byli również studenci. W ciągu wieków pieśń przekazywano ustnie, toteż istnieje wiele jej wersji. Melodia pochodzi z 1717 roku i oparta jest na pieśni Johanna Christiana Güntera Brüder, lasst uns lustig sein (Bracia, weselmy się).

Motyw Gaudeamus igitur wykorzystywany był również w muzyce poważnej – słychać na m.in. końcu Uroczystej Uwertury Akademickiej (Akademische Festouvertüre c-moll, op. 80) Johannesa Brahmsa, który w ten sposób chciał okazać wdzięczność Senatowi Uniwersytetu Wrocławskiego (wówczas w Królestwie Prus), z rąk którego w 1879 roku kompozytor otrzymał doktorat honoris causa.

Gaude Mater Polonia (Raduj się, matko Polsko) – to z kolei polski średniowieczny hymn, jeden z najstarszych religijnych utworów liryki polsko-łacińskiej. Jego najstarszy zapis zachował się w Antyfonarzu kieleckim z 1372 roku.

Utwór napisany został przez Wincentego z Kielczy na kanonizację biskupa Stanisława ze Szczepanowa w 1253 roku, jako część oficjum rymowanego o św. Stanisławie – Historia gloriosissimi Stanislai. Po raz pierwszy pieśń została podobno wykonana w Krakowie podczas uroczystości kanonizacyjnych w 1254 roku, 8 maja. Później śpiewało ją rycerstwo polskie po odniesionym zwycięstwie, towarzyszyła też uroczystościom narodowym i akademickim.